Een van de eerste lentezonnetjes van het jaar laat zich zien deze zaterdagmiddag, als ik m’n knalgele kleedje uitrol op de Nieuwe Markt van Groningen. De komende uren help ik voorbijgangers om een compliment te geven aan iemand die hen dierbaar is. Het is elke dag een goed moment voor een compliment, maar deze dag nog iets meer omdat het Nationale Complimentendag is.
Het eerste compliment
Als ik m’n knalgele kleedje uitrol, gebeurt er meteen iets. Nieuwsgierige blikken kijken in m’n richting. Voorbijgangers lijken te denken: “Wat gaat hier gebeuren”? Ik zet de knalgele tafel en twee stoelen neer met daarop m’n typmachine, als ik door een mevrouw word aangesproken.
“Wat ga je doen, als ik vragen mag.”
“Ik ga vandaag complimenten typen op m’n typmachine, omdat het Nationale Complimentendag is. Wilt u misschien iemand een compliment geven?
“Nee, voor mij hoef je niks te typen. Maar ik heb wel een compliment. “Wat leuk dat je dit doet! Veel plezier.”
Even later komt er toevallig een fotograaf voorbij die vraagt wat ik plan ben. We maken een praatje en hij neemt een paar foto’s, die ik de volgende dag al in m’n digitale postvak vindt.
Compliment voor een vriendin
Snel volgt de eerste complimentgever. Hij wil een vriendin een compliment geven die door een moeilijke tijd gaat. “Ze is zo sterk en krachtig, deelt open over haar worstelingen. Dat brengt tegelijk zoveel licht. Daar heb ik bewondering voor.” Terwijl ik het compliment typ, wil hij graag iets voor me terugdoen. Een kop thee, iets te eten misschien? “Een kop gemberthee lust ik wel, lekker!” Even later schuift hij vrolijk weer aan tafel en zet de kop met hete thee voor mij neer. Ons gesprek zet zich voort. Over keuzes maken en iets anders doen, als dat wat je eerst deed niet meer past. Dan is het compliment klaar. Dankbaar neemt hij het getypte briefje met compliment aan. Hij leest het en z’n ogen worden een klein beetje vochtig. “Ja ik ben ‘een soft cow’,zegt hij in het Engels. Of we alsjeblieft nog even een selfie kunnen nemen. Tuurlijk kan dat.
Compliment voor een moeder
De jonge meid die dan aan tafel schuift, wil graag een compliment voor haar moeder. Ze vertelt dat ze haar moeder die avond ziet en dat een compliment een leuke verrassing is. Haar moeder is er altijd voor haar. “Ze weet precies hoe het met me gaat, soms nog eerder dan ik zelf doorheb dat er iets is.” We puzzelen samen om de juiste woorden te vinden totdat het klopt. Voor haar moeder maakt ze er een foto van ‘voor de context’.
Twee vriendinnen vieren hun vriendschap
Verder met een primeur, want die is er ook. Taalpracht typt voor het eerst een compliment in het Engels voor twee vriendinnen die als toerist naar Groningen zijn gekomen om ons Stad een bezoekje te brengen. Ze hebben elkaar in Duitsland leren kennen nu ze daar als student wonen en leven. De een uit Azerbeidzjan, de ander uit Georgië. Om de beurt schuiven ze aan tafel en laten ze voor elkaar een compliment typen. Er ontstaat een bijzonder moment tussen de vrouwen, die hun waardering voor elkaar openlijk uitspreken. En dat positiviteit aanstekelijk is, wordt direct bevestigd als ze ook richting mij de loftrompet toeteren. Ze vertellen me dat ik trots moet zijn wat ik vandaag doe, dat het betekenis heeft en dat het hen bewust maakt van hun vriendschap. Dankzij jou vieren we vandaag onze vriendschap en wat we voor elkaar betekenen.” (vertaald uit het Engels)
Meer complimenten
Er volgen nog meer complimentgevers en bijzondere momenten met voorbijgangers.
- Een vader en een zoon in gesprek over wat een compliment eigenlijk is.
- Een man die de typmachine herkent van vroeger en vertelt dat hij er ook zo een had.
- Een vrouw met haar dochter die voor haar lief een compliment laat tikken
Als m’n handen zo koud zijn, dat het typen haast niet meer lukt, pak ik m’n spullen weer in en ga naar huis. Blij en voldaan, bruisend van de energie.
Dit blijft zoiets magisch.
Dat je mag verwoorden wat mensen voelen.
Dat er iets bijzonders gebeurt op het moment dat je je gevoel laat spreken.